Kultura | Edukacja | Kronika 112 Sport i rekreacja | Inwestycje

Społeczność

Reklama

Reklama

Jesteś zainteresowany zareklamowaniem się w naszym serwisie?
Sprawdź dostępne możliwości współpracy!

Oferta reklamowa

Kontakt

Masz ciekawy temat? A może jakieś pytania?

Kontakt

Pasterka 2020 w parafii św. Barbary

28 grudnia 2020 | Pozostałe

Każda Pasterka w parafii św. Barbary to wielka radość w „Rodzinie św. Barbary”, budującej dwa kościoły- kościół materialny i kościół duchowy.

Budując świątynię materialną, członkowie wspólnoty parafialnej pamiętają o tej drugiej, duchowej, ważniejszej, bo prowadzącej ku wieczności. Świątynię duchową każdy z parafian buduje indywidualnie w swoim sercu.

W jej budowie pomagają z wiarą przeżyte rekolekcje, także te adwentowe, które w tym roku z powodu pandemii koronawirusa nie odbyły się. Wierni przeżyli jednak spowiedź i w ten sposób przygotowali się na Boże Narodzenie. Spowiedź odbyła się 12 grudnia, w dniu, kiedy modlono się o beatyfikację Matki Teresy Kierocińskiej. 24 grudnia, w czwartkowy poranek, wierni przeżyli ostatnie tegoroczne roraty, które ksiądz proboszcz odprawił o godzinie 8:00.

Kiedy wybiła północ, w kościele wygaszono światła, zadzwoniły dzwony, weszła procesja z Dzieciątkiem, które ks. Jarosław Boral, główny celebrans Eucharystii, położył w skromnym żłóbku. Zabrzmiała kolęda „Wśród nocnej ciszy”. W betlejemskim żłobie narodził się Bóg.

Wigilię Bożego Narodzenia i Pasterkę 2020 roku, przeżywane w czasie, kiedy wszystkich dotyka pandemia, kiedy nie wszyscy mogli uczestniczyć w Pasterce tak jak by chcieli, wierni z parafii św. Barbary przeżyli zgodnie z tradycją którą wypracowali w ciągu 20 lat istnienia parafii.

Dzięki temu odczuli autentyczną radość z Bożego Narodzenia i przywitali narodzonego Boga Człowieka. A ten Bóg – „Maleńka Miłość” narodził się w budowanym kościele już po raz czternasty. Pasterkę, którą celebrowali księża Jarosław Boral i Andrzej Kornacki zakończyły życzenia i symboliczne przełamanie się opłatkiem.

Z parafialnego Betlejem obecni na Pasterce wyszli z przekonaniem, że nie pozostawią Dzieciątka – Wcielonego Słowa – samotnego w żłobie i że zaproszą go do swoich rodzin, bo wiedzą, że „ gdy Bóg w rodzinie na pierwszym miejscu, wtedy wszystko jest na właściwym miejscu”.

tekst Zofia Białas/kultura.wielun.pl
fot. archiwum parafii św. Barbary

Copyright © 2017-2021 Kocham Wieluń