Kultura | Edukacja | Kronika 112 Sport i rekreacja | Inwestycje

Reklama

Jesteś zainteresowany zareklamowaniem się w naszym serwisie?
Sprawdź dostępne możliwości współpracy!

Oferta reklamowa

Kontakt

Masz ciekawy temat? A może jakieś pytania?

Kontakt

Diamentowy jubileusz kapłaństwa ks. prał. Mariana Stochniałka

3 lipca 2021 | Wydarzenia

W dniu 27 czerwca w kolegiacie wieluńskiej – Sanktuarium NMP Pocieszenia odbyły się uroczystości związane z diamentowym jubileuszem kapłaństwa ks. prał. Mariana Stochniałka.

Ks. prał. Marian Stochniałek to długoletni proboszcz par. Nawiedzenia NMP w Wieluniu, b. dziekan regionu wieluńskiego oraz prepozyta Wieluńskiej Kapituły Kolegiackiej.

Mszy św. o godz. 12:00 przewodniczył Dostojny Jubilat w koncelebrze księży: ks. prepozyta Jacka Zielińskiego, miejscowego proboszcza, ks. Mariana Mermera, ks. Mariana Dudy, ks. Jakuba Raczyńskiego, ks. Pawła Otręby. Homilię wygłosił ks. prałat dr hab. Marian Duda.

Bóg ciągle obdarowuje nas kredytem swojego zaufania. Tym więcej tego zaufania otrzymujemy im dłużej żyjemy. Bóg ciągle nas obdarowuje sobą i swoją przyjaźnią, przez Jezusa w Duchu Świętym. Do przyjaźni z sobą zaprosił także Ciebie czcigodny Jubilacie.

Ty to zaproszenie przyjąłeś 29 VI1961 roku i wytrwałeś w nim do dziś. Wytrwałeś w miłości, zachowując przykazania, ucząc przykazania miłości Boga i bliźniego innych, pamiętając o tym, że to Bóg cię wybrał i powołał. Zostałeś kapłanem.

Darem tym obdarował Cię Bóg przez ręce bpa Zdzisława Golińskiego. Dziś mija 60 lat Twojego kapłaństwa i posługi w diecezji częstochowskiej. Był to okres swoistego maratonu ewangelizacyjnego, najpierw na ziemi częstochowskiej (1961 -1985), później wieluńskiej (1985 -2011).

Czcigodny Księże Jubilacie przez swoją posługę tę najważniejszą duchową, ubogacanie ludzi Bogiem, i tę materialną, która jej towarzyszy, spłacałeś Bogu dług wdzięczności przez długie 60 lat Twojej posługi. I nadal go spłacaj bo to jest tajemnica kapłaństwa i ludzkiego udziału w nim.

Nie ma bowiem emerytury od kapłaństwa. Jest tylko emerytura od takich czy innych urzędów kościelnych. Nie mówmy więc nigdy ksiądz emeryt, najwyżej emerytowany proboszcz, dziekan, prepozyt.

Mówmy: kapłan senior. Bo kapłan jest kapłanem do śmierci, więcej „sacerdos in aeternum”, kapłan na wieki.

– mówił podczas homilii ks. prałat dr hab. Marian Duda

Tu padły słowa papieża Franciszka skierowane do kleryków w dniu 10 czerwca 2021 roku: „Szukajcie w waszych diecezjach starszych księży, tych, którzy mają mądrość dobrego wina, tych, którzy swoim świadectwem nauczą was, jak rozwiązywać problemy duszpasterskie, tych, którzy jako proboszczowie znali imiona wszystkich. Byli blisko ludzi, ale też tabernakulum: postrzegali wszystkich z wiarą i cierpliwością w Jezusa.

Starzy księża, którzy nieśli na swoich barkach tak wiele problemów ludzi i pomagali im żyć mniej lub bardziej dobrze, i pomagali wszystkim dobrze umrzeć. Rozmawiajcie z tymi księżmi, którzy są skarbem Kościoła. Wielu z nich zostało zapomnianych lub znajdują się w domu starców: idźcie do nich. Oni są skarbem”.

Dzięki Bogu, Ty nie zostałeś zapomniany i żyjąc nadal wśród swoich parafian, ciesząc się życzliwością i wdzięcznością kapłanów i wiernych pozwalasz im wciąż korzystać z bogactwa Twego serca. Bądź jak dotychczas kapłanem bardzo wierzącym w wielkość obdarowania, zarówno Twojego jak i tych, których Bóg stawia na Twojej drodze.

Bądź dla innych „skarbem Kościoła”. Dzisiaj jesteśmy przy Tobie, my kapłani i wierni świeccy aby Ci pogratulować tej gorliwej długoletniej przyjaźni z Jezusem, tego chodzenia za Nim wszędzie gdzie On, Twój Mistrz Cię zechciał posłać, Podziwiamy Twoją wytrwałość, stałość i gorliwość, która nie oszczędza siebie.

Dziękujemy za owoce które przyniosłeś Panu w Jego Winnicy i które trwają i przetrwają Twoje nawet najdłuższe życie. A jeśli mamy Ci czegokolwiek życzyć, Drogi nasz Księże Prałacie, to tylko jednego, byś ciesząc się zdrowiem i jeszcze długimi latami życia i spoglądając na Wizerunek Pani Pocieszenia wychwalał coraz bardziej Boga za ogrom łask, których Ty, skromny zwyczajny człowiek z wieluńskiej ziemi zasadzony na Bożej roli Kościoła Częstochowskiego, tak hojnym szafarzem się stałeś.

Obiecujemy Ci dzisiaj szczególnie naszą modlitwę. I oddajemy Cię Maryi, Matce Kapłanów, Tej, która dla każdego kapłana jest tak samo czułą Matką, jak dla Swojego Jedynego Syna i Wiecznego Kapłana, bo w każdym z kapłanów widzi Ona Jego odbicie.

Niech wszystko będzie, według Twego pragnienia zapisanego na Twoim obrazku jubileuszowym słowami św. Faustyny: Boże mój, dobroci nieskończona, proszę Cię, niechaj mi towarzyszy zawsze i we wszystkim nieskończone Miłosierdzie Twoje. Amen.

– kończąc powiedział ks. prałat dr hab. Marian Duda

Uroczystości jubileuszowe uświetnił chór i schola działające przy parafii kolegiackiej. Po Mszy św. przyszedł czas na życzenia. Życzenia złożyły jubilatowi poszczególne delegacje Wiernych wyrażając równocześnie wdzięczność za długoletnią posługę w parafii Ks. Jubilata.

Życzenia złożyły m. in. władze starostwa powiatowego, burmistrz wraz z sekretarz Urzędu Miejskiego w Wieluniu, przedstawicie Akcji Katolickiej, Żywego Różańca, Domowego Kościoła, młodzieży, ministrantów, Rycerzy Grobu Pańskiego, przedstawiciele Kapituły Wieluńskiej, Księży Dekanatu oraz miejscowy proboszcz, który przekazał jubilatowi list gratulacyjny na okoliczność jubileuszu podpisany przez Konrada Krajewskiego jałmużnika papieskiego i opatrzony fotografią Ojca Świętego.

Przed błogosławieństwem głos zabrał dostojny ks. prałat Marian Stochniałek wyrażając Bogu wdzięczność oraz dziękując parafianom i członkom domu parafialnego za ich życzliwość i obecność oraz za pięknie przygotowaną uroczystość. Ks. prałat Marian Stochniałek udzielił także jubileuszowego błogosławieństwa kapłańskiego.

Na obrazku ofiarowanym uczestnikom uroczystości z okazji jubileuszu napisane są słowa św. Faustyny Kowalskiej: Boże mój, dobroci nieskończona, proszę Cię, niechaj mi towarzyszy zawsze i we wszystkim nieskończone Miłosierdzie Twoje. Wszystkich zaś zapewniał słowami św. Pawła Apostoła: „Bogu mojemu dziękuję wciąż za Was” (1 Kor 1,4).

Zofia Białas/kultura.wielun.pl

Copyright © 2017-2021 Kocham Wieluń