Kultura | Edukacja | Kronika 112 Sport i rekreacja | Inwestycje

Społeczność

Reklama

Reklama

Jesteś zainteresowany zareklamowaniem się w naszym serwisie?
Sprawdź dostępne możliwości współpracy!

Oferta reklamowa

Kontakt

Masz ciekawy temat? A może jakieś pytania?

Kontakt

Ogólnopolski dzień walki z depresją. Jak leczyć depresję

23 lutego 2022 | Komunikaty

Z okazji Ogólnopolskiego Dnia Walki z Depresją podpowiadamy, jak można pomóc chorym na depresję, a przede wszystkim przypominamy, że trzeba ją leczyć.

Szacuje się, że w Polsce na depresję choruje około 1 mln osób. Depresja to groźna choroba. Utrudnia funkcjonowanie w wielu sferach życia, takich jak praca czy relacje z innymi ludźmi. Jest też źródłem ogromnego cierpienia. Jeśli chcesz wesprzeć osobę chorą na depresję, zastosuj kilka wskazówek.

Osiem wskazówek

  1. Nie bądź zbyt szybki, nie przytłaczaj chorego rozpędem i rozmachem swego działania.
  2. Nie rób za chorego wszystkiego, pozostaw margines dla jego aktywności.
  3. Nie uszczęśliwiaj na siłę. Uzgadniaj z chorym zakres i kierunek pomocy.
  4. Spróbuj zachęcić chorego do ćwiczeń fizycznych – ale nie na siłę. Najpierw wystarczy coś małego, np. 5-minutowy spacer, a wraz z poprawą samopoczucia można zwiększać czas i intensywność ruchu.
  5. Bądź wytrwały. Wielokrotnie powtarzaj, że będzie dobrze, że z depresji można się wyleczyć – i nie trać przy tym cierpliwości.
  6. Unikaj łatwego pocieszania i komunałów. Nie mów np. „Przesadzasz”, „Ogarnij się”, „Rusz się”, „Mnie też nie jest łatwo”. To bardzo zraża osoby chore i sprawia, że czują się jeszcze bardziej niezrozumiane i samotne.
  7. Nie podważaj autorytetu lekarza. Ważne, aby pacjent mu wierzył.
  8. Jeśli osoba chora będzie mówić o samobójstwie, informuj o tym lekarza i inne bliskie osoby, nawet jeśli poprosiła Cię o zachowanie tajemnicy.

Przechorowanie COVID-19 i wiążąca się z tym izolacja, ale i sama kwarantanna – to czynniki ryzyka wystąpienia zaburzenia depresyjnego. Dlatego warto wówczas obserwować siebie i swoich bliskich ze szczególną troską i uwagą.

Depresja poporodowa

Depresja poporodowa jest reakcją kobiety na narodziny dziecka. Jest to poważne zaburzenie psychiczne, które w negatywny sposób wpływa na życie i funkcjonowanie kobiety po porodzie. Depresja poporodowa pojawia się zwykle do 4 tygodnia po urodzeniu dziecka.

Jej nasilenie jest zazwyczaj umiarkowane, bądź ciężkie. Trwa średnio od 3 do 9 miesięcy. Jeśli nie jest leczona, objawy mogą utrzymywać się nawet rok po porodzie. Istotą leczenia depresji poporodowej jest zapobieganie tzw. psychozie poporodowej, która jest bezpośrednim zagrożeniem dla życia dziecka i matki.

Co powinno niepokoić?

W okresie poporodowym u wielu kobiet mogą wystąpić zmiany nastroju. Jeśli są one niewielkie i przejściowe, nie stanowią podstawy do rozpoznania depresji poporodowej. Jeśli jednak u kobiety wystąpią poniższe symptomy, wówczas kobieta może zmagać się z depresją poporodową:

  • niechęć do dziecka;
  • przewlekły stan obniżenia nastroju;
  • poczucie winy;
  • dominującym odczuciem jest smutek i przygnębienie;
  • zaburzenia apetytu – nadmierne zajadanie się lub brak apetytu;
  • brak odczuwania przyjemności;
  • problemy ze snem;
  • poczucie bezsilności, bezsensu życia;
  • wahania nastrojów.

Przyczyny depresji poporodowej

Na rozwój depresji poporodowej wpływają liczne czynniki, które wspólnie oddziałując na kobietę, zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych. Jednym z czynników jest stres, trudne wydarzenie życiowe, brak wsparcia, trudna relacja z partnerem, stresujące wydarzenia w ostatnim czasie, trauma psychiczna.

Drugim natomiast fakt, że po porodzie dochodzi do spadku estrogenu oraz zmian w układzie podwzgórze – przysadka mózgowa, podczas których w mózgu kobiety dochodzi do nieadekwatnego pobudzania i hamowania neuronalnego. Zmiany emocjonalne wraz z zaburzeniami hormonalnymi wywołują zaburzenia mechanizmu regulacji, które w następstwie mogą prowadzić do rozwoju depresji poporodowej.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia depresji poporodowej warto odpowiednio przygotować się do narodzin dziecka: uczestniczyć w zajęciach szkoły rodzenia, zbierać informacje, dzięki którym łatwiej będzie odnaleźć się w roli rodzica. Warto również rozmawiać z partnerem i rodziną o swoich obawach wynikających z macierzyństwa, próbować wyobrażać sobie siebie w roli rodzica, zanim dziecko pojawi się na świecie.

Ponadto, należy zadbać o:

  • odpoczynek (w pierwszych miesiącach życia noworodek/niemowlę potrzebuje kilkunastu godzin snu w ciągu doby, warto zatem wykorzystać ten czas na sen, czy po prostu chwile dla siebie);
  • wysiłek fizyczny, który jest najlepszym środkiem antydepresyjnym (nawet niewielkie delikatne ćwiczenia poprawiają samopoczucie);
  • odpowiedni sposób odżywiania.

Standardem na oddziałach patologii ciąży jest wsparcie psychologiczne. Na stronie www NFZ Łódź jest poradnik nt. leczenia depresji: https://www.nfz-lodz.pl/dlapacjentow/nfz-blizej-pacjenta/9341-wszysto-o-leczeniu-depresji

Pomoc w kryzysie psychicznym

  • Skonsultuj się z lekarzem, jeśli zauważasz u siebie objawy depresji.
  • Zwróć uwagę na członków twojej rodziny i najbliższych – jeśli zaobserwujesz u nich objawy depresji – przekonaj ich do wizyty u profesjonalisty.
  • Skorzystaj z infolinii:
    22 484 88 01 Antydepresyjny Telefon Zaufania pon. – pt. 15:00-20:00
    22 594 91 00 Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji śr. – czw. 17:00 -19:00
    116 123 Telefon Zaufania dla Osób Dorosłych w Kryzysie Emocjonalnym pon. – pt. 14:00 – 22:00
  • Możesz również wykonać samodzielnie badanie przesiewowe służące wstępnemu wykrywaniu ryzyka obecności depresji poporodowej wg Edynburskiej Skali Depresji Poporodowej. www.pacjent.gov.pl/jak-zyc-z-choroba/mloda-matka-w-depresji

źródło: Anna Leder
Łódzki Oddz. Wojewódzki NFZ

Copyright © 2017-2022 Kocham Wieluń